reageer als eerstwo 28 jun 2017

‘Dat nix vind ik maar niks’

“Stuurman aan wal”

We gaan het hebben over drank en drugs. Zo u wilt sleep ik er nog wat seks bij, dan weet ik vrijwel zeker dat u nu doorleest. Dit soort onderwerpen hebben immers een hoge attentiewaarde. Het kan bijna niet missen dat u afgelopen maandag iets heeft meegekregen van de nieuwe nix campagne. U weet wel, dat goed bedoelde gedoe om onze pubers tot hun 18de jaar van de drank en het roken af te houden. U merkt het al, dat nix vind ik maar niks.
Verbieden en betuttelen werkt bij jongeren niet zo goed en daarom hebben de mensen, die hiervoor hebben doorgestudeerd, dus een paar jaar geleden verzonnen dat ouders met hun kinderen een afspraak moeten maken. Gelul van een dronken aardbei natuurlijk, want een eenzijdig opgelegde afspraak “Gij jongeling zult geen alcohol of nicotine consumeren” is gewoon een impliciet verbod. Maar de campagne is kennelijk zo’n succes dat die nu vernieuwd is.
Het succes is onderbouwd met de stelling dat reeds 7 op de 10 ouders met hun kroost De Afspraak gemaakt hebben. Gefeliciteerd! Als puber leefde ik zelf nog in het ‘dat-mag-niet-tijdperk’ maar mijn ouders waren hun tijd vooruit: honderd gulden beloning als ik tot m’n 18de niet zo roken. Over drinken hadden we het in die tijd nog niet zo. Deden we op de middelbare school nauwelijks. Na mijn 18de ben ik onmiddellijk gaan roken en drinken. Tsja.
Het campagneteam heeft ook een probleem ontdekt; sommige ouders vinden het moeilijk om over dit delicate onderwerp met hun kroost te beginnen. Ik weet dat elke randdebiel zichzelf mag voortplanten, maar in een normaal gezin praten jong en oud dagelijks met elkaar over van alles en nog wat. Toen mijn kids nog pubers waren, en nog jonger, kwamen ze regelmatig met vragen of verhalen waarmee de moeilijkste opvoedkundige vraagstukken gelijk op tafel kwamen.
“Jan zei vandaag dat meneer Hans een kankerlul is”, merkte de jongste ooit op. “Erg hé?” en hij vervolgde meteen: “want dan gaat hij dood en hij is nog een lul ook”. Konden we het meteen even hebben over het gebruik van ziektes in ons taalgebruik. Verboden hebben wij nooit iets. Altijd de verantwoordelijkheid bij hen neergelegd; het is jouw keus wat je doet. We schetsten wel de voors en tegens. En ze maakten de keuzes die wij hoopten. Nix afspraak, nix campagne.

Kronkelaar

Geef een reactie