En weer wordt de baas van de Sociale Dienst Drechtsteden per direct op straat gezet. Het nieuws kwam vorige week naar buiten en ik moet u bekennen; deze zag ik niet aankomen. Het ontslag van de vorige baas was wel voorspelbaar. Hij deugde niet, volgens anonieme brieven, die ook bij de media belanden. Politici in zeven gemeenten gingen vragen stellen waar geen antwoord op was. Nou, dan weet je het wel. Het clubje wethouders dat het bestuur van de soos vormt, zette de baas op non-actief en liet onderzoek doen. Het vervolg kent u. Toch? ( Foto: Stolk Fotografie )
Helaas was het niet zo’n goed bureau. Volgens de rechtbank leverde het broddelwerk af. Het bureau factureerde wél 700 duizend euro. De dienst moest (van onze belastingcentjes) ook nog een ontslagvergoeding, misgelopen salaris en advocaatkosten van de ex-directeur betalen. Belachelijk, dat het bestuur zoveel geld uitgaf voor slecht werk. Maar datzelfde bestuur deed ook iets goed: het stelde Elma Groen aan als interim-directeur. Ik kende haar niet, maar een korte speurtocht op het internet maakt duidelijk dat het een hele goede, ervaren crisismanager is.
Ze maakte een plan, waar iedereen blij mee was. Maar toen ze het uit ging voeren, ging het mis. Volgens het bestuur omdat ze geen oog had voor de menselijke maat. En, oh ja, er was weer een anonieme brief. Daar krijg ik altijd jeuk van. Toen Groen eruit geknikkerd werd, moest ik denken aan haar woorden bij de presentatie van haar boek, eind vorig jaar. Ik citeer: “Als je gaat staan voor de dingen die er toe doen, ga je dwars door de systemen heen en dan gaat het systeem je eruit gooien.” En dat is precies wat er nu met haar gebeurd is.
Als crisismanager moet je soms hard ingrijpen. Ik heb ook reorganisaties meegemaakt. Als eerste sneuvelden de mensen die verantwoordelijk waren voor de ellende. De crisismanager had dan ook een mes gekregen om de rotte plekken weg te snijden. Bij de soos kreeg Groen een fluwelen zakdoekje. Zodra ze er mee wapperde, sputterden de potentiële slachtoffers al tegen. Harde maatregelen? Onmenselijk! Daar hebben we een spreekwoord voor: zachte heelmeesters maken stinkende wonden. Wie daar solliciteert als nieuwe baas moet van grote uitdagingen houden.
