DORDRECHT – Eduard Nazarski, directeur van Amnesty International in Nederland, opent zondag 15 januari om 16.00 uur bij DOOR de fototentoonstelling ‘For Those Who Died Trying’ van Luke Duggleby. Hij legde in Thailand mensenrechtenverdedigers vast die de afgelopen decennia om het leven zijn gebracht of zijn verdwenen. De opening van de expositie, die tot en met 29 januari is te zien op de Voorstraat 142, krijgt een bijzondere muzikale omlijsting. De ‘movements’ voor strijkkwartet die componist Frank Horvat speciaal voor de expositie schreef beleven hun wereldpremière. (Foto: Luke Duggleby)
‘For Those Who Died Trying’ verhaalt over 35 ‘gewone mensen’ uit Thailand. Zij spraken zich uit voor de gezondheid, het levensonderhoud, de cultuur of het milieu in hun stad, dorp of streek. Hun inzet voor vrijheden en mensenrechten botsten met andere belangen, in de energiesector, de mijnbouw, de afvalverwerking of de houtindustrie. En dat kostte hen uiteindelijk het leven. Fotograaf Luke Duggleby plaatste een portret van ieder van hen op de plek waar hij of zij vermoord werd of verdween. Het resultaat is een ‘een verrassend ontroerende reeks foto’s’, volgens de The New York Times.
Defenders
“Deze mensen lieten hun stem horen over een kolencentrale, landjepik, chemisch afval of illegale houtkap bij hen in de buurt. En zij betaalden de hoogste prijs”, legt Arjan van der Waal van Defenders in Dordrecht uit. Deze organisatie biedt mensenrechtenverdedigers die dat nodig hebben een mini-sabbatical in de stad. Zij organiseert deze expositie om aandacht te vestigen op de positie van mensenrechtenverdedigers elders in de wereld. En om een perspectief te bieden voor reflectie over vrijheden en rechten in ons eigen land. “In Nederland scheppen de vrijheid van meningsuiting en respect voor mensenrechten ruimte om je stem te laten horen. Denk aan het protest rond de Hedwigepolder in Zeeuws-Vlaanderen, de omwonenden van DuPont/Chemours in Dordrecht, het Groninger protest tegen de NAM. Ben je in de Nederland begaan met het milieu of je leefomgeving, dan krijg je tegenspel. Maar je wordt niet vermoord of bent opeens spoorloos verdwenen, zoals de personen die in deze expositie centraal staan. Het is belangrijk na te denken over wat die ruimte om een tegengeluid te laten horen ons waard is. En hoe we de vrijheden en mensenrechten die dat mogelijk maken kunnen onderhouden. Ook in Nederland.”
