Als je naar een sauna besluit te gaan, ga dan in ieder geval niet naar een sauna in je eigen omgeving. Ik hoor het mezelf nog zeggen. Maar goed: zo vast als ik kan zijn in mijn principes, zo week in de knieën werd ik toen ik wat illustraties zag van een mooie en uitgebreide sauna… in mijn eigen regio.
En daar liep ik dus met partner in de badjas, ietwat onwennig en toch nog enigszins behoedzaam om me heen spiedend. De keuze was reuze en al spoedig waande ik mij als een vis in het water. Van de ene hitteruimte naar de andere en daarna weer plonzend in een koudwatertobbe. Hoe leuk kan het zijn!
Al enige tijd hadden we ons oog laten vallen op een whirlpoolbad buiten, maar die bleek voortdurend druk bezet. Totdat we slechts twee andere gasten in weer een ander whirlpoolbad zagen zitten. Als we geen bezwaar hadden om met twee wappies in een bad te zitten dan waren we van harte welkom, zo werd ons lacherig gezegd. Toen dacht ik nog… is dit een goed idee?
Al spoedig ontstond een aardig gesprek over de bekende koetjes en kalfjes, ons werk en vervolgens de samenleving als geheel. En ja hoor… daar kwam de storm. Of wij (allebei zorgprofessionals) wel wisten hoe de farmaceutische industrie alles rondom de coronapandemie in scène had gezet om zo veel mogelijk geld te kunnen verdienen?! Dat wetenschappelijk was aangetoond dat de vaccinatie tegen het virus heeft gezorgd voor veel meer hartinfarcten? Dat het vaccin een experimenteel medicijn was dat never nooit is getest? Dat de Wereldgezondheidsorganisatie een grote criminele bende is die Marion Koopmans, Hugo de Jonge en Ernst Kuipers betaalde om leugens te verkondigen?
Hoewel we ons best deden om zinnig en beredeneerd te reageren, werd de temperatuur in de whirlpool er niet beter op. Tot overmaat van ramp stapte er nog een medebewoner uit de regio in het bad die alles nog eens dunnetjes overdeed. Vluchten kon niet meer. Ik was verbijsterd. De volgende keer kies ik voor anonimiteit.
