DORDRECHT – Nelleke Wander wandelt vaak langs het oude Gemeentelijk Lyceum aan de Noordendijk en zie het gebouw langzaam maar zeker onttakeld worden. Het inspireerde haar tot een gedicht. “Wellicht roept het bij verscheidene oud-scholieren herinneringen op”, schrijft ze.

 

Sloopschool

Dag in dag uit

gingen zij naar binnen,

de jongens en meiden.

Rode bakstenen muren

omsloten hun wereld.

Bij Engels een blik

en een lach naar die ene.

I love you forever.

 

Een strenge hand

beschreef het groene bord.

Onze literatuur zong haar zinnen

door het lokaal.

Onvoltooide tegenwoordige tijd.

De bel riep tot pauze

en een korte vrijheid.

Eens luidde zijn schorre stem

voor het laatst de vakantie in.

 

Nu zijn de gangen verlaten

lokalen zijn holle, zwarte gaten.

De sloophamer beukt

het verleden stuk.

In het lokaal Nederlands

hangt eenzaam dat bord.

Onvoltooid verleden tijd

staat in de herinnering

van de jongens en meiden

geschreven.

 

 

Nelleke Wander