Nederland wordt beschouwd als een van de meest welvarende landen ter wereld. Welvaart wordt geassocieerd met rijkdom, voorspoed, uitstekende gezondheidszorg, werkgelegenheid, goede sociale voorzieningen en een langere levensduur. Er zijn zeker ook minder positieve kanten aan welvaart. Want als alles te krijgen is, ligt overconsumptie op de loer. En met overgewicht en slechte voeding komen welvaartsziekten om de hoek kijken.
Diabetes, hart- en vaatziekten, hoge bloeddruk, longziekten, kanker, leverziekten en ga zo maar door: we weten wat we kunnen doen om deze aandoeningen te voorkomen. Gezonde voeding, regelmatig bewegen, niet roken, alcoholgebruik minderen en voldoende slaap- en stressregulering. Maar ondanks dit beter weten, blijkt een daadwerkelijke verandering van leefstijl een lastige opgave. Het is ook allemaal zo lekker…
Op het gebied van hart- en vaatziekten heeft de wetenschap inmiddels enorme stappen gemaakt in het verhelpen van levensbedreigende situaties. Denk aan dotteren, bypassoperaties, medicatie, pacemakers. Maar aan de preventiekant rest slechts de waarschuwing, of eigenlijk vooral het advies dat we onze leefstijl moeten veranderen.
Wat weten we echt over de fase voordat acute, levensbedreigende hartklachten optreden? Dat blijkt tamelijk onontgonnen terrein. Als de patiënt de juiste hulp krijgt van omstanders, burgerhulpverleners via HartslagNU of ambulanceprofessionals, dan maakt de aangesloten AED inzichtelijk wat er met het hart aan de hand is. De data over de aard en achtergrond van de klachten die daarmee worden geregistreerd, zijn van onschatbare waarde.
Al deze informatie ging tot voor kort verloren. Maar binnenkort wordt dit allemaal verzameld en opgeslagen in een landelijk reanimatieregister. Zodat we meer te weten kunnen komen over de voorspelbaarheid en effectieve alarmering. De ambulancesector, HartslagNU, Hartstichting en de Reanimatieraad hebben hiervoor de handen ineengeslagen. Een nadeel: aan preventie wordt misschien weer minder gedacht…
Hans Janssen
