reageer als eerstdo 16 aug 2018

“En het leek mij juist zo’n rustig hofje”

“Stuurman aan wal”

Toegegeven, ik moest even zoeken in mijn eigen stad, maar ik heb de Willem Dreeshof dan toch gevonden. Vriend Koos vroeg me om er een ’s avonds een bakkie te komen doen, zodat ik met eigen ogen en oren kon ervaren hoe gezellig wonen het daar is. Dat viel dus een tikkeltje tegen. Plots begreep ik waarom zelfs een minister onlangs oordeelde dat de multifunctionele samenleving niet zo’n succes is geworden. “Je gaat er toch niks over schrijven?”, vroeg Koos me verschrikt.

Nadat ik plechtig beloofd had dat ik hem niet met z’n echte naam zou opvoeren ging hij schoorvoetend akkoord. “Ik mot namelijk geen gelazer”, drukte hij me op het hart. Het is er niet helemaal pluis, zal ik maar zeggen. En het leek mij juist zo’n rustig hofje. Een tamelijk verscholen plekje in de binnenstad. In de hal van één van de woonblokken hingen ook keurig de spelregels van de verhuurder. ’s Avonds na tienen niet meer boren en zo…

Er stond niks in over het verjagen van boze geesten met potten en pannen. Ook niks over het luidruchtig buiten verblijven. Na mijn vertrek ging het nog door tot diep in de nacht. Overlast heet dat. Koos en zijn buren wennen er nooit echt aan, maar ze zullen wel moeten. Oom Agent komt namelijk niet, want er wordt niet geklaagd. Dat heeft ooit iemand gedaan, maar toen kwamen de overlastgevers bij iedereen langs. Wie nog eens belt, die gaat het bezuren, luidde de boodschap.

Een buurman van Koos, die ook even op de koffie kwam, beaamde het verhaal. Terwijl buiten het volume van de ‘conversaties’ omhoog ging naarmate de tijd verstreek, kwam hij wel tot de blijde conclusie dat het vroeger nog veel erger was. In de tijd dat de coffeeshop op de Spuiweg nog open was tierde ook de drugshandel op het hofje welig, vertelden ze. Tsja, elk nadeel heeft z’n voordeel, zou een Amsterdamse filosoof zeggen.

De verhuurder peilt jaarlijks de tevredenheid van de huurders. Een aantal wilde graag anoniem klagen. Natuurlijk mocht dat, maar de verhuurder meldde er wel bij dat overlastgevers moeilijk kunnen worden aangepakt op basis van anonieme klachten. En… dat men natuurlijk ook wel wist wie er voor overlast zorgen. Huh? Echt waar, zei Koos met een diepe zucht. De buurman knikte. Sterkte daar. Eenmaal thuis genoot ik met open raam plots weer van de stilte van de nacht.

 

Kronkelaar

 

 

 

 

 

Geef een reactie